Θα δεις…

19 Αυγούστου 2020 0

Θα δεις… Γράφει η Φλώρα Γουγουλιά Ήταν μια εποχή που πουλούσαν οικόπεδα με δόσεις… Εκεί κάπου κοντά στο 1960 έκοβαν οικόπεδα σε όλα τα παραθαλάσσια μέρη γύρω από την Αττική…

Γλυκιά ζωή

14 Αυγούστου 2020 0

Γλυκιά ζωή Γράφει η Φλώρα Γουγουλιά H καλοκαιρινή βραδιά ήταν ζεστή και ο ύπνος δεν έλεγε να τον πάρει… Πέταξε μακριά το σεντόνι και έβγαλε όσο προσεκτικά μπορούσε την τιραντέ…

Μια φεγγαράδα…

5 Αυγούστου 2020 0

Μια φεγγαράδα… Γράφει η Φλώρα Γουγουλιά Είδαν το φεγγάρι ολόγιομο να βγαίνει δειλά πίσω από το βουνό τυλιγμένο με μια αχνοκόκκινη αχλή που την άφηνε πίσω του σαν περιττό ρούχο…

Γράφει η Φλώρα Γουγουλιά Στη γειτονιά που μεγάλωσα, κοντά στο σπίτι μας – μας χώριζαν οι γραμμές του τρένου – βρίσκονταν το εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων. Κατεβαίνοντας τη τσιμεντένια γέφυρα…

Περπατώντας στους δρόμους του χωριού, είδα φίλους και γνωστούς στις αυλές και στα μπαλκόνια, αραχτούς, με φόρμες και πιτζάμες που φυλακίζουν άλματα στο αύριο… Τα χαμόγελά τους αδέσποτα, χωρίς λουριά,…

Μετά τη γιορτή …

19 Δεκεμβρίου 2019 0

Γράφει η Φλώρα Γουγουλιά Δεκέμβρης μήνας, ανήμερα Χριστούγεννα, παγωμένο απόγευμα λίγο μετά τις πέντε και το φώς είχε αρχίσει να λιγοστεύει. Έβγαλε από την τσάντα της τα κλειδιά και με…

Φωτο-γραφήματα

5 Δεκεμβρίου 2019 0

Καθόσουν πίσω απ΄το παλιό τραπέζι, στο ημίφως του υπογείου κι είχες αραδιασμένα πάνω του τα παλιά εργαλεία σου. Μια πένσα, μια τανάλια, το τσαγκαρσούλι, μια χοντρή βελόνα, τη σφόρα και…

Την Κυριακή

25 Ιουλίου 2019 0

Την Κυριακή Γράφει η Φλώρα Γουγουλιά Ήτανε απόγευμα Κυριακής. Καθότανε  σε μια μεταλλική καρέκλα με γδαρμένο χρώμα κι ακουμπούσε τα ζαρωμένα χέρια του πάνω σε  ένα από τα όμοια παλιομοδίτικα φορμάικα…

Μέρες καλοκαιριού.

10 Ιουλίου 2019 0

Γράφει η Φλώρα Γουγουλιά  Η  απόσταση από το τέλος της άνοιξης μέχρι την αρχή του φθινοπώρου μου φαίνεται ατέλειωτη! Από τις πρώτες κιόλας μέρες του Ιουνίου με πιάνει πανικός κάθε…

Η εκδρομή.

12 Ιουνίου 2019 0

Η  εκδρομή. Γράφει η Φλώρα Γουγουλιά Η ζωή του ανθρώπου είναι η ιστορία του…  Σελίδες με γέλιο και με κλάμα, με αλήθειες και ψέματα… Λουστραρισμένες, χιλιοειπωμένες, σε κάθε εκδοχή τους…

Με των φύλλων το θρόισμα.  Γράφει η Φλώρα Γουγουλιά Όταν φυτέψαμε την λεύκα δεν ξέραμε πόσο εγωίστρια είναι… Χωρίσαμε τον κήπο στη μέση. Την φυτέψαμε στο κέντρο αφήνοντας πίσω της…