H μάνα μου ήταν ένας συγκρατημένος και μάλλον συντηρητικός άνθρωπος. Συντηρητικά μιλούσε, γελούσε, έπραττε, ακόμα και πενθούσε συντηρητικά. Ποτέ δεν χόρτασα την αγκαλιά της, τα φιλιά της στο μάγουλό μου…

Ο Οκτώβρης μπήκε ήρεμα όπως του ταιριάζει, με μια ήσυχη βροχή, σαν συγκίνηση από ποίημα, ανακουφιστική σαν πρώτη φράση σε μια κουβέντα, μετά από μέρες σιωπής, που μπορεί να εξελιχθεί…

Το καλοκαίρι μάζεψε την πραμάτεια του και την έριξε όπως- όπως σε μια παλιοκαιρισμένη βαλίτσα με δεκάδες ταξιδιωτικές σφραγίδες πάνω της. Βιαστικό, με τις τελευταίες νότες από ένα μπιτς μπαρ…