Το Blog από σήμερα εγκαινιάζει μια καινούργια στήλη με λογοτεχνικά κυρίως κείμενα φίλων και αναγνωστών του Blog.
Τα κείμενα δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τις 1.500 – 2.000 λέξεις και ως ενυπόγραφα θα χαρακτηρίζουν και θα κρίνουν τον συγγραφέα τους.
Το Blog με τη στήλη αυτή θέλει να δώσει ένα βήμα σε γνωστούς και μη λογοτέχνες αλλά και σε ερασιτέχνες του είδους που θέλουν να δουν τα κείμενά τους να «περπατούν» και να διαβάζονται στο διαδίκτυο.

Αναδημοσίευση των κειμένων αυτών θα επιτρέπεται μετά από άδεια του συγγραφέα.

Κάθε πρωί καθόταν στο παράθυρο και κεντούσε. Με το βλέμμα αγκάλιαζε τα παιδιά στην αλάνα και τα δάχτυλά της μπερδεύονταν επιδέξια με νήματα και κλωστές. Δαντέλες και σεμεδάκια φύτρωναν στις…

Στεκόταν διακριτικά στην άκρη του πεζοδρομίου. Ήταν μια νεαρή, μα αρκετά ανεπτυγμένη για την ηλικία της, μανόλια. Με δυνατές ρίζες, ψηλό καλοσχηματισμένο κορμό και κλαδιά μακριά, τρυφερά σαν μπράτσα μπαλαρίνας.…

Καταρχήν, έχουμε αέριο και όχι τζάκι. Δεύτερον, δεν έχω τα παράθυρα που είχα από παιδί, το περβάζι ν’ ακουμπήσεις και παντζούρι ξύλινο. Τρίτον, έχω μεγαλώσει πια! Αν και μια κούκλα…